Właściwie od wyborów w październiku trwał pat w sprawie losów Eriki Steinbach i fundacji" Ucieczka, Wypędzenie, Pojednanie". Ostatnio pisaliśmy o rezygnacji ze stanowiska w jej radzie naukowej złożonej przez profesora Tomasza Szarotę. Teraz słychać o innej rezygnacji - rezygnacji ze starań o miejsce w radzie Fundacji. Takie sygnały słychać od Eriki Steinbach. Gdyby Steinbach odpuściła, cieszyliby się polscy politycy ale i niemieccy, bo przewodnicząca Związku Wypędzonych w międzyczasie stała się swoistym "zgniłym jajkiem", które delikatne przekazywane jest z rąk do rąk.

Tomasz Sikora

Dziś Steinbach wezwała rząd do kompromisu w sporze o jej kandydaturę do rady fundacji. W wydanym rano oświadczeniu Steinbach przedstawiła warunki, na jakich Związek Wypędzonych (BdV) zgodzi się zrezygnować z nominowania swej przewodniczącej do władz fundacji. To "Ucieczka, Wypędzenie, Pojednanie" ma za zadanie stworzenie w Berlinie muzeum poświęcone wysiedleniom Niemców.

Na wejście Steinbach do rady nie zgadza się niemiecki minister spraw zagranicznych. Guido Westerwelle na początku swego urzędowania rozmawiał z Radosławem Sikorskim i to polskim kolega wyjaśnił mu, dlaczego obecność Steinbach negatywnie wpłynie na polsko-niemieckie relacje.

Warunków, które stawia Steinbach, jest sporo: Przede wszystkim większa niezależność fundacji od rządu w Berlinie (obecnie zmiany we władzach Fundacji każdorazowo zatwierdza rząd federalny) oraz zwiększenie reprezentacji środowisk wypędzonych we władzach. Można to zrozumieć tak: albo Steinbach, a jeśli nie ona to wielu jej podwładnych. 

Steinbach ustąpi jeśli spełnione zostaną następujące warunki:

1. Nastąpi przyznanie fundacji "Ucieczka, Wypędzenie, Pojednanie" większej samodzielności

2. Fundacja zostanie wyjęta ze struktur Niemieckiego Muzeum Historycznego (dzięki temu rząd ma kontrolę nad radą Fundacji, a wiec pośrednio nad poczynaniami Steinbach w przyszłości)

3. Przekształcenie w normalną fundację prawa publicznego, posiadającą zdolność prawną.

4. Zniesienie dwustopniowości powoływania członków rady fundacji. Według Związku należy ustanowić procedurę wyboru, by wykluczyć na przyszłość polityczną kuratelę nad tym procesem. (dodajmy - usuwając wpływ Westerwelle na losy fundacji)

5. Zwiększenie liczby przedstawicieli Związku Wypędzonych w radzie fundacji. W ten sposób ma lepiej odzwierciedlać różne regiony niemieckich wypędzeń. W tej chwili BdV ma trzy miejsca w 13-osobowej radzie). Wcześniej w wywiadzie dla Frankfurter Allgemeine Zeitung Steinbach powiedziała, że zależy jej na "znaczącym zwiększeniu" reprezentacji Związku Wypędzonych. Mamy 21 ziomkostw (wypędzonych) z 21 różnych obszarów wypędzeń. To odzwierciadla sporą część Europy. Nie zakładam, że będzie to 21 miejsc w radzie, ale musi nastąpić znaczące zwiększenie.

6. Włączenie do archiwum nowej fundacji "Ucieczka, Wypędzenie, Pojednanie" mieszczącego się w Bayreuth Archiwum Funduszu Rekompensat za szkody majątkowe wynikające z wysiedleń. We wspomnianym wywiadzie w FAZ Steinbach twierdzi, że archiwum to historyczna pamięć Niemiec o wypędzeniu prawie 15 milionów ludzi.

7. Przekazanie berlińskiemu muzeum do dyspozycji całej powierzchni budynku Deutschlandhaus niedaleko Placu Poczdamskiego, by adekwatnie upamiętnić zarówno losy wysiedlonych.

================

Steinbach wyznacza rządowi ultimatum - musi usłyszeć odpowiedź na swoje dictum do końca stycznia. Jeśli ta nie padnie, lub rząd się na warunki nie zgodzi - wtedy fundacja już oficjalnie zażąda, by Steinbach była przedstawicielką w Fundacji Związku Wypędzonych.

Wtedy w narożniku znajdzie się Westerwelle, bo Steinbach jest politykiem koalicjanta CDU, a wdodatkowo i mocno wspierają ją politycy bawarskiej CSU. Poza tym Westerwelle wcześniej zastrzegł, ze jest gotów do rozmowy i wyrazi zgodę na wiele życzeń BdV, jeśli tylko nie Steinbach zasiądzie w Fundacji. Teraz nie może odmówić zastanowienia się "na poważnie" złożoną ofertą, inaczej będzie niekonsekwentny i narazi się na krytykę. 

Wydaje się wszakże, że życzenia Steinbach są zbyt duże i upokarzające dla Westerwellego (odebranie mu wpływu na losy fundacji i rozszerzenie tegoż na rzecz Steinbach przez znaczne zwiększenie ilości członków zarządu fundacji z ramienia Wypędzonych). Z tego powodu raczej wicekanclerz pomysłów i żądań BdV nie zaakceptuje. Zwłaszcza, że Steinbach jeszcze dość mocno atakuje w swoim oświadczeniu polityka.  

Przewodnicząca Związku kreuje się na jedyną "rozsądną w tym sporze", sugerując, że zarówno Polacy, jak i minister Westerwelle zachowują się niedorzecznie. Jak pisze w rozesłanym oświadczeniu Erika Steinbach polityczny spór ostatnich miesięcy jest szczególnie niezręczny oraz niegodny demokracji. Prawo Związku Wypędzonych do dokonania nominacji zostało poddane politycznej kurateli.

Jednocześnie szefowa Związku powołuje się nie tyle na swoje racje i prywatną chęć zaistnienia (co wielu jej wytyka), ale, jak pisze, chodzi o współczucie i szacunek dla niemieckich ofiar ucieczek, wypędzeń, gwałtów, morderstw, deportacji i pracy przymusowej. Bo, zdaniem Steinbach, przez polskich i niemieckich polityków rządowych zeszło na dalszy plan. A w interesie fundacji i 15 milionów niemieckich ofiar wypędzeń jest pilna potrzeba, by przecięto węzeł gordyjski, który został zasupłany przez polityczne siły.

Komentarze

Dodaj nowy Szukaj RSS

Napisz komentarz
Nick:
E-mail:	nie powiadamiajpowiadom
Tytuł:
Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2