 Niemiecki fiskus ma nie lada zagwozdkę. Z jednej strony może zdobyć dane osób, które zalegają systemowi miliony euro podatku. Osób bogatych, które ukrywają swój majątek na szwajcarskich kontach. Z drugiej strony czy to etyczne płacić złodziejowi za informacje - bo dane które zaoferował nieznany szerzej informator zostały wykradzione z serwerów bankowych.
Tomasz Sikora
Fiskus ma szansę wydobyć od dłużników podatkowych ponad 100 milionów euro. A jednak chadecko-liberalny rząd się waha, bo dane zapisane na dysku DVD muszą zostać odkupione od informatora, który je nielegalnie wykradł. A zatem wspierać przestępstwo, by walczyć z innymi przestępcami? Czy raczej wtedy staje się rząd takim samym przestępcą i traci legitymację, by ścigać innych łamiących prawo? Pytania, które się pojawiają, dotyczą ekonomii w równym stopniu jak etyki. Informator zaoferował fiskusowi z Wuppertalu, który jest odpowiedzialny za poszukiwanie szczególnie opornych dłużników wymykających się systemowi od lat, smakowity kąsek. Za 2,5 miliona euro wyda dane 1500 dłużników. Wśród nich same grube ryby, które oszukały państwo nie informując o swoich dochodach na kilkadziesiąt jeśli nie kilkaset milionów euro. Według Frankfurter Allgemeine Zeitung mężczyzna przekazał próbkę - już sprawdzenie tych pięciu podanych rekordów wskazuje, jak lukratywna może być ta oferta. W przypadku tych pięciu przypadków po podliczeniu oszczędności ukrytych na szwajcarskich kontach okazało się, że zalegają fiskusowi z podatkami łącznie na 5 milionów euro. Z tego prostego szacunku wynika, że przyjęcie oferty przyniosłoby państwowej kasie co najmniej 100 milionów euro. Jeśli nie wielokrotnie więcej. Co stanie się z tymi pięcioma osobami, które fiskus już sprawdził? Dla nich "ratunku" już nie ma - mówi niemieckie ministerstwo finansów ustami swego rzecznika. Te dane dostaliśmy za darmo, a tak działa zwykła informacja obywatelska, którą mamy prawo przyjmować. Tak to zgłoszenie potraktujemy, jakby sąsiad doniósł na sąsiada - co zresztą zdarza się w Niemczech najczęściej. Dla tych osób jest już za późno na zgłoszenie kwoty do opodatkowania z wolnej stopy. Wkrótce zgłoszą się do nich urzędnicy podatkowi i dysponując dowodami od informatora zażądają zapłaty i karnych odsetek. Będą także postawione zarzuty, za które grozi nawet kara więzienia. Czy pozostałe dane kupi niemieckie ministerstwo finansów? Minister Finansów z CDU Wolfgang Schäuble waha się, bo przecież chodzi o dane z nielegalnego źródła. Cały czas podobne dane, by nie powiedzieć donosy spływają do ministerstwa i urzędów skarbowych. Za takie dane ministerstwo nie płaci, natomiast z nich korzysta oddając sprawę odpowiednim lokalnym urzędom. W wypadków tej najnowszej oferty Minister Finansów cały czas się zastanawia i słucha medialnej dyskusji, która rozgorzała w Niemczech. A jednocześnie Schäuble stawia pewne memorandum: Wszyscy, którzy mają "czarne pieniądze" mogą liczyć nie tyle na amnestie, co po zapłaceniu zaległego podatku nie zostaną wobec nich wyciągnięte żadne konsekwencje. Ci, którzy zostaną znalezieni przez skarbówkę, muszą liczyć się ze sporymi konsekwencjami karnymi. Co na temat całej sprawy sądzą największe partie? Polityk CDU Michael Fuchs w wywiadzie dla Frankfurter Allgemeine odradza zakup: To jest dobro ukradzione. Kupując rząd z publicznych pieniędzy nagrodzi złodzieja. Także polityk CSU, minister obrony Karl-Theodor zu Guttenberg goszcząc na szczycie ekonomicznym w Davos negatywnie wypowiedział się na temat transakcji: Ja osobiście miałbym obiekcje wobec takiego zakupu. Opozycja natomiast nakłania do zakupu. Politycy SPD cynicznie komentują, że CDU i CSU powołują się na etyczne obiekcje, a tak naprawdę może chronią swoich sponsorów, którzy wspierali z nieopodatkowanych pieniędzy liberalną i chadeckie partie. Szef SPD z Bawarii Florian Pronold mówi dla Tageszeitung: Charakterystyczne, że gdy chodzi o podatkowe oszustwa tych najbogatszych to i Unia i FDP powołują się na wysokie standardy, które uniemożliwiają działanie. Gdy chodzi o łupienie podatkami maluczkich jakoś o standardach i nakazach prawa nie mówią. Przy bogaczach są obrońcami państwa prawa, przy biedakach wykorzystują to prawo do bezwzględnego gnębienia tych najbiedniejszych. Co eksperci mówią o tej "transakcji w sprawie danych"? Obrońcy w procesach podatkowych zaznaczają, że tu państwo prawa ma się dopuścić przestępstwa, co jest etycznie i prawnie naganne, zwłaszcza, że nie chodzi o poważne przestępstwo, a jedynie o unikanie płacenia podatków, czyli coś zagrożonego stosunkowo niewielką karą. Nie ma jednak do tej pory podobnego precedensu, a zdania specjalistów są podzielone. Do tej pory w Niemczech w sprawach przeciw oszustom podatkowym zapadały wyroki w zawieszeniu, bądź tylko kary grzywny. Na ogół w ogóle nie dochodzi do rozprawy następuje pozasądowa ugoda miedzy fiskusem a dłużnikiem - ten godzi się na spłacenie zaległości podatkowych i opłacenie odsetek oraz kary. Z drugiej strony szef wydziału gospodarczego policji, Konrad Freiberg, uznaje takie kupno danych za zgodne z prawem i zachęca do niego skarbówkę: Istnieje prawo pozwalające na prowokacje i popełnienie rzeczy z prawem niezgodnej, by uzyskać większy pożytek społeczny - tak jest choćby z zakupem kontrolowanym narkotyków, co ma służyć zatrzymaniu handlarza. Kim jest informator? Według informacji szwajcarskiej telewizji chodzi o dane poufne z dużego szwajcarskiego banku UBS. Dlatego jest wielce prawdopodobne, że chodzi o byłego pracownika banku, który przywłaszczył sobie te delikatne dane. UBS dementuje taką hipotezę. Napaść hakerów brzmi jednak równie nieprawdopodobnie, bowiem tak delikatne, poufne dane są dobrze chronione i trzymane są na osobnych serwerach w ogóle nie połączonych z siecią internetową. Jakich kar mogą oczekiwać oszuści podatkowi? Od 100 000 euro niezapłaconych podatków grozi więzienie. Od miliona wzwyż więzienie jest pewne. Tak przynajmniej przedstawił to federalny Sąd Najwyższy interpretując ustawę w 2008 roku. Jak wielkie niemieckie oszczędności znajdują się poza krajem w rajach podatkowych? Poważne szacunki mówią o 175 miliardach euro ulokowanych w szwajcarskich bankach, które to pieniądze umykają niemieckiemu fiskusowi Łącznie około 485 miliardów euro niemieckich pieniędzy zarobionych na czarno i nieopodatkowanych znajduje się poza granicami kraju – 175 miliardów w Szwajcarii, 85 miliardów w Luksemburgu, 70 miliardów w Austrii i 155 miliardów w miejscach takich jak Liechtenstein, Singapur czy Kajmany.
|
