To nie żart – datę rozpoczęcia budowy Gazociągu Północnego ustalono oficjalnie na 1 kwietnia 2010r. Polska przez długi czas sprzeciwiała się pomysłowi przeprowadzenia rur dnem Bałtyku. Ostatecznie przegrała bój. O fakcie, że Berlin ostatecznie zgodził się na przebieg i technologię, jaka zostanie zastosowana w rurociągu prowadzonym po dnie Bałtyku pisaliśmy już na niemcy-online. Jednak teraz argumenty się zmieniły - dziś Polsce już nie chodzi o samo połączenie Rosji i Niemiec po dnie morza.

Alicja Kuropatwa

Polacy obawiają się przede wszystkim sytuacji w Szczecinie i Świnoujściu. Według rosyjsko-niemieckich ustaleń rura gazowa ma biec po dnie Bałtyku przecinając tor wejścia statków do portu Świnoujście. Według specjalistów, tory wodne w tych portach, które obecnie mają 14,3 m głębokości, po ułożeniu na dnie morza rur, zmniejszyłyby się do 12,8 m.

Obecnie statki wpływające do Świnoujścia maja zanurzenie przekraczające 13,2 m. Ponadto byłby problem z gazowcami, a więc transportowcami, które miałyby przewozić skroplony gaz z Kataru do gazoportu w Świnoujściu. To statki o dużej wyporności i zanurzeniu. Dla nich tory wodne muszą mieć minimalną głębokość 15 metrów. W związku z rurą Nordstream niemożliwa byłaby też rozbudowa obu portów i przyjmowanie w nich transportowców, które głęboko się zanurzają.

My mówimy głośno „nie”, a Berlin próbuje nas uspokoić. Niemiecki minister sprawa zagranicznych – Guido Westerwelle zapewnia, że Niemcy nie dopuszczą do tego, aby Gazociąg Północny zablokował nasze porty.

Ponadto zdaniem zachodniej strony, obecnie do Świnoujścia wpływa mało statków o większym zanurzeniu. Dodatkowo gazociągi zostaną oznaczone na mapie i każdy kapitan będzie musiał dostosować się do nowo zaistniałej sytuacji, bo żadne państwo na wodach neutralnych (a tamtędy przebiegać będzie rura) nie gwarantuje odpowiednich warunków zanurzenia.

Niemiecki Federalny Urząd Żeglugi i Hydrografii (BSH) kręci nosem na plan rozbudowy i pogłębienia portu w Świnoujściu. Argumentuje, że pomysł ten nie uwzględnia do końca np. zmian klimatycznych – gwałtownego obniżenia wód, a w tym wypadku nie miałby on praktycznego zastosowania.

Jednak Niemcy dali nam światełko nadziei, gdyż BSH zażądał sprawdzenia, czy nie lepszym rozwiązaniem byłoby wkopanie rur pod tor. Na takie badanie musimy niestety poczekać, a data wykonania inwestycji została już wyznaczona. Prima Aprilis już niebawem, a my dalej nie wiemy, jakie konkretnie rozwiązania przygotują nam Niemcy wraz z Rosjanami.

Nic zatem dziwnego, że polskie porty skorzystały z procedury odwoławczej wobec zgody na inwestycje. Zarząd Portów Morskich Szczecin-Świnoujście i Urząd Morski w Szczecinie wysłały do BSH pismo, w którym zapewniają, że za kilka dni prześlą dokumenty potwierdzające ich zastrzeżenia co do ułożenia jednego z odcinków gazociągu Nord Stream w niemieckiej strefie ekonomicznej.

Takie działanie polskiej strony jest w pełni uprawnione bowiem zgodnie z niemieckimi przepisami w ciągu 30 dni od wydania decyzji przez urząd istnieje możliwość złożenia odwołania. Według ekspertów takie pismo Polaków to dalszy ciąg ewidentnego protestu przeciw budowie gazociągu.

Zamieszania z gazem nam nie brakuje. Z jednej strony drżymy przed 1 kwietnia, z drugiej słyszymy o trójstronnym porozumieniu o współpracy w branży gazowej pomiędzy PGNiG i Gazpromem dotyczącym przesyłu gazu rurociągami lądowymi. Nadzorem nad przesyłem zajmuje się konsorcjum EuRoPol. To polsko-rosyjska spółką, w której po 48% akcji posiadają Gazprom i PGNiG (pozostałe 4% należy do Gas-Trading'u S.A.). Strony podpisały umowę 27 stycznia.

W Moskwie szefowie spółki zajęli się przede wszystkim kwestą zarządzania EuRoPol Gazem oraz sprawą długów Gazpromu za tranzyt gazu przez Polskę przez ostatnie cztery lata, którego dokładnej wielkości do tej pory nie udało się oszacować. W zamian jednak, prawdopodobnie w najbliższych latach PGNiG będzie kupować rosyjski gaz z rabatem.

Powszechnie uważa się, że to porozumienie jest dobrą drogą do zawarcia właściwej umowy gazowej. Chodzi tutaj o aneks do kontraktu jamalskiego, który zagwarantuje nam około 10,3 mld m3 gazu rocznie, czyli o jedną czwartą więcej, niż wcześniej planowano. Dodatkowo kontrakt na import gazu ma zostać wydłużony z 2022r. do końca 2037, a obecnie mówi się nawet o roku 2045.

Obie strony mają dwa tygodnie na zaakceptowanie ustalonych przez nich postanowień, a niewykluczone, że nasz rząd przyjmie ich treść na najbliższym swoim posiedzeniu, czyli w tym tygodniu. Zanim jednak rosyjski gaz znów trafi do Polski, musi upłynąć nawet kilka tygodni.

W ubiegłym tygodniu PGNiG ograniczyło swoje dostawy do Zakładów Chemicznych w Policach i jeżeli mrozy będą się utrzymywać w dalszym ciągu, to mniej paliwa otrzyma również Orlen i Puławy. Zatem w Polsce mamy jedynie gazowe problemy i nadzieję na ich pozytywne rozwiązanie w przyszłości.

Komentarze

Dodaj nowy Szukaj RSS

Napisz komentarz
Nick:
E-mail:	nie powiadamiajpowiadom
Tytuł:
Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2