 Niemcy na cenzurowanym! Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że nasz sąsiad zza Odry łamie prawo dotyczące swobody zatrudniania polskich pracowników na terenie ich kraju. Do tej pory Polacy, którzy chcieli legalnie pracować w Niemczech, byli zobowiązani założyć tam swoją firmę. Teraz sytuacja powinna ulec radykalnej zmianie.
Alicja Kuropatwa
Do tej pory, z dniem przystąpienia Polski do UE, obywatele RP, których status w RFN określała dotychczas Ustawa o Cudzoziemcach (niem. Ausländergesetz) z 09.07.1990r., stali się obywatelami UE, w myśl art.18 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. W konsekwencji znacznie uproszczone zostały procedury dotyczące przemieszczania się i przebywania na terytorium RFN. Kolejne ułatwienia wprowadzone zostały już niecały rok później, w związku z niemiecką ustawą imigracyjną (niem. Zuwanderungsgesetz), znoszącą obowiązek posiadania pozwolenia na pobyt.
Mimo tych, na pierwszy rzut oka sensownych udogodnień, wciąż nie tak łatwo było rozpocząć pracę w Niemczech. Aby założyć jednoosobową działalność za zachodnią granicą, musieliśmy przede wszystkim uzyskać zameldowanie (w niemieckiej praktyce to... oznaczenie skrzynki pocztowej swoim imię i nazwiskiem). Następnie, każdy zainteresowany powinien udać się do urzędu gospodarczego (niem. Gewerbeamt) odpowiedniego dla swojego miejsca zameldowania i wypełnić wniosek oraz formularz tzw. (Gewerbeanmeldung). Po złożeniu tych dokumentów należało uiścić opłatę, która, w zależności od landu, oscylowała w granicach 25 - 40 Euro. O fakcie założenia działalności Gewerbeamt powiadamiał następnie inne urzędy. Między innymi były to: urząd finansowy (Finanzamt), odpowiednie zrzeszenie zawodowe (Berufsgenossenschaft), izba przemysłowo-handlowa (Industrie- und Handelskammer),  urząd statystyczny (Statistische Amt), a w przypadku zawodów rzemieślniczych – izba rzemieślnicza (Handwerkskammer). W ciągu kilku tygodni należało spodziewać się listownych zapytań z powyższych urzędów, na które trzeba było odpowiedzieć w wyznaczonym terminie. Zatem sytuacja wyglądała podobnie jak u nas. W Polsce osoba chcąca założyć firmę, musi uzyskać przede wszystkim wpis do ewidencji działalności gospodarczej w urzędzie miasta lub gminy odpowiednim dla jej miejsca zamieszkania. W tym celu powinna ona wypełnić wniosek podając swoje imię i nazwisko, nazwę firmy, miejsce wykonania działalności, datę jej rozpoczęcia itp. Istotny jest również numer REGON, który nadawany jest przez Główny Urząd Statystyczny (GUS) - w ciągu 14 dni od uzyskania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, każdy powinien zgłosić się do GUS i złożyć wniosek R1. Dodatkowo koniecznie jest posiadanie pieczątki. Porównując warunki koniecznie do założenia działalności gospodarczej w Niemczech i Polsce, nie widać zasadniczych różnic. Zatem, w czym tkwi problem?  Zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej z Maastrich (1992) całą UE obowiązują cztery swobody wspólnego rynku EU. W tym: swoboda przepływu usług, towarów, kapitału i osób. Jednak z uwagi na negocjacje państw przystępujących do Unii Europejskiej, wprowadzono dla nich tzw. okresy przejściowe. Polegają na tym, że dopiero po pewnym czasie dana 'swoboda' będzie w 100% egzekwowana przez określony kraj.
Jeż wcześniej pisaliśmy o tym na niemcy-online, że ostatni (trzeci) etap okresu przejściowego dla Niemiec - w sprawie przepływu pracowników kończy się między 1 maja 2009 a 30 kwietnia 2011. W związku z tym, nasz sąsiad stosował do tej pory wobec Polaków wszelkie ograniczenia dotyczącej legalnej pracy w Niemczech. Trybunał Sprawiedliwości uznał jednak, że Berlin dotychczas dyskryminował Polaków, bo pozwalał wyłącznie niemieckim firmom na zawieranie umów z z polskimi przedsiębiorcami na wykonanie prac na terenie Niemiec. Zdaniem sędziów, firma polskiego podwykonawcy niekoniecznie musi być zarejestrowana w Niemczech, może być również w Polsce, czy też w innym kraju EU. Zmiana zasad oznacza zatem poszerzenie możliwości zatrudniania Polaków w Niemczech. Jeżeli natomiast nasz sąsiad zza Odry nie zacznie sankcjonować unijnych wytycznych, to grozi mu kara finansowa. Dodatkowo Trybunał uznał, że niemiecka federalna agencja pracy może powiększyć spis tych rejonów, w których obowiązuje zakaz umów z cudzoziemcami z uwagi na średnią stopę bezrobocia, która jest wyższa o przynajmniej 30% niż stopa bezrobocia w całych Niemczech.
|
